PRZEWÓD WĄŻ HYDRAULICZNY
JAK PRZYGOTOWAĆ ROSÓŁ KOLAGENOWY?Przyjmowanie odpowiedniej ilości płynów w ciągu dnia wspomaga leczenie, regenerację i pomaga utrzymać remisję chorób przewod...
Lutownica: TEX 250W.Link strony producenta: http://lutownica.com/W tym filmiku zobaczycie jak zacząć przygodę z lutowaniem. Lutowanie przewodów bardzo się pr...
Para Download de Jogos, Programas, Esquemas Eletrônicos e Suporte Técnico Acesse nosso contato Abaixo 👇WhatsApp clique aquihttp://tiny.cc/MeuWhatsAp Esquema...
Hamulec motocyklowy przerzutka linki przerzutka biegów rowerowy przewód hamulcowy dźwignia zmiany biegów kabel hamulcowy zestaw rdzeń wewnętrzna linia drutu akcesoria
Pierwotny artykuł o wyłączniku schodowym okazał się być nie do końca kompletny. Czytelnik o imieniu Tomasz zauważył, że brakuje schematu w którym zarówno przewód zasilający jak i przewód prowadzący do lampy podłączone są do jednej puszki. Do tego brakującego schematu stwierdziłem, że dołożę jeszcze swoje 3 grosze w postaci sposobu podłączenia jednego wyłącznika schodowego do ...
FLEXI New Classic S niebieska - automatyczna smycz dla psa - 5m – już za 31,36 zł zł! Wysyłamy już w 24h! Kolor produktu: Niebieski; Styl smyczy: przewód; Maksymalne obciążenie: 12 kg
FLEXI New Classic S niebieska - automatyczna smycz dla psa - 8m – już za 48,51 zł zł! Wysyłamy już w 24h! Kolor produktu: Niebieski; Styl smyczy: przewód; Maksymalne obciążenie: 12 kg
Choroba wrzodowa żołądka objawia się bólami brzucha, nudnościami, wymiotami, zgagą. Nowoczesne środki farmakologiczne skutecznie leczą wrzody żołądka, ale to nie wystarczy, by uniknąć dolegliwości. W czasie kuracji przewód pokarmowy nie jest w pełni sprawny, dlatego osoby cierpiące na chorobę wrzodową muszą radykalnie zmienić swoją dietę i nauczyć się jeść inaczej.
W dzisiejszym artykule pokażemy, jak obsłużyć moduły diód RGB z wbudowanymi kontrolerami PWM. Diody te mają oznaczenie WS2812B i są dostępne w naszym sklepie Gotronik: KLIK W innych sklepach, diody można kupić zarówno pojedyńczo, jak i w taśmach ciętych z metra. Niewątpliwą zaletą omawianych diod jest to, że niezależnie od ich ilości, za komunikację z mikrokontrolerem odpowiada tylko jeden PIN mikrokontrolera, a co za tym idzie, tylko jeden przewód. Warto wspomnieć, że kolejne moduły można łączyć ze sobą kaskadowo, jeden za drugim.
Ta wysokiej jakości pompa jest przeznaczona do pompowania wody głębinowej. Może byś stosowana w stawach ogrodowych, głębokich zbiornikach, wielkich akwariach a także spełniać rolę zaopatrzenia w wodę lub nawadniania ogrodu.Dzięki potężnemu silnikowi pompa poradzi sobie prawie w każdym terenie i łatwo doprowadzi wodę z najgłębszych obszarów. Pompa jest całkowicie hermetyczna.Wykonana z wysokiej jakości nierdzewnej stali i żelaza pompa może pracowć w różnych warunkach i na pewno posłuży długie lata.Dostawa obejmuje: 1 x pompa głębinowa, 1 x przełącznik, 1 x przewód z wtyczką, 1 x przedłużacz.
Anyżek ma wspaniały słodkawo - korzenny zapach, który mnie ostatnio bardzo urzekł. Szczególnie lubię jego smak w letnich zupach owocowych, słodkich chłodnikach i kompotach. Używany jest też do aromatyzowania ciast (np. pierników), chleba, syropów, grzanego wina. Ja dodałam go powideł jagodowych i tą kompozycją smaków chciałam się z Wami podzielić... Anyż pochodzi z Chin a występuje też w Wietnamie. Kwiaty anyżu dojrzewając tworzą suche owoce w kształcie gwiazdki. Przyprawą są właśnie owe gwiazdy jak i nasiona w nich zawarte. Anyż występuje też w postaci zmielonej. Oprócz zastosowania w kuchni, ma też działanie lecznicze, działa wzmacniająco na przewód pokarmowy, łagodzi kaszel. Pobudza apetyt i reguluje trawienie. Odstrasza komary! Powidła, dżemy i konfitury... czy warto je dziś robić? Przecież owoce tracą wiele wartości podczas ich dłuższego gotowania. Czy nie lepiej np. świeże jagódki zamrozić i w jednej chwili przygotować w postaci gęstego syropu do naleśników, lodów i omletów, jak np. było w przypadku Placuszków z ricotty? Ja lubię konfitury za ich gęstą konsystencję, która wspaniale utrzymuje się rozsmarowana na chlebie, na warstwie mascarpone. Dobrą konsystencję powideł można uzyskać stosując różnego rodzaju "żelfixy". Mają one tą zaletę, że owoców nie trzeba długo gotować (wystarczą 3 minuty), owoce zatopione w galaretce są jędrne, całe, soczyste i nie rozgotowane. Można też do nich dodać znacznie mniej cukru. Jednak wszystko to dzieje się dużym kosztem, gdyż większość tych specyfików żelujących zawiera substancje konserwujące. Może jednak znacie takie, które ich nie zawierają? Nasze powidła jedliśmy w towarzystwie szwajcarskiego sera Gruyère - kompozycja bardzo przypadła nam do smaku. A o szwajcarskich serach można poczytać w ciekawym opracowaniu na blogu "Bea w Kuchni".
Glistnik jaskółcze ziele jest chwastem spotykanym na nieużytkach, ugorach, przy drogach, na obrzeżach parków i lasów oraz w różnego rodzaju zaroślach. Kwitnie od kwietnia do jesieni. W Polsce jest dość pospolitą (chociaż nie wszędzie) rośliną wieloletnią dorastającą do 90 cm wys. Nazywany był w dawnych czasach „Darem Niebios” co mówi samo za siebie. Surowcem zielarskim jest ziele i korzeń. Korzenie pozyskujemy jesienią, na przedwiośniu lub wiosną a ziele zbieramy przed i w czasie kwitnienia. Roślinie tej nie straszne jest zimno i bywa że można ją znaleźć również zimą. Dobrze wysuszone ziele ma miły zapach i naturalna zieloną barwę. Zbiorów zimowych się używa tylko w stanie surowym. Roślina ta jest znana jako killer kurzajek ale nie jest to jej najcenniejsze zastosowanie i musimy być bardzo cierpliwi żeby doczekać pożądanych efektów. Dużo więcej potrafi oczyszczając i regenerując organizm sama i w połączeniu z innymi cennymi ziołami. Jesteśmy straszeni że jest trująca ale przecież wszystko może nam zaszkodzić niemądrze lub w nadmiarze zastosowane. Jeżeli doczytasz do końca ten post znajdziesz bardzo cenny przepis na kwas Bołotowa, który oczyszcza z metali ciężkich i regeneruje organizm. Preparaty glistnikowe mają długą listę działań i zastosowań. Przytaczam ją za doktorem Henrykiem Różańskm (największym polskim autorytetem w dziedzinie zielarstwa) - zmniejszają napięcie i obrzęk pęcherzyka żółciowego, - pomaga w stanach skurczowych układu żółciowego i moczowego, - usprawniają przepływ krwi, - zapobiegają objawom związanym z resekcją pęcherzyka żółciowego (reflux), - stosowane w skurczach jelit i do przerywania kolek, - skuteczne w leczeniu biegunek, - wzmacniają układ odpornościowy - regulują ciśnienie krwi - zapobiegają i zwalczają bóle miesiączkowe, - działają przeciwbólowo w reumatyzmie i artretyzmie, - zapobiegają i zwalczają zaparcia, - przy zastojach żółci wywołanych kamicą żółciową, - są skuteczne w leczeniu stanów histerii, lęku i nerwic wegetatywnych, - z powodzeniem stosowane w świerzbie i nużycy Suszony glistnik działa nieco inaczej niż wyciągi i ekstrakty. - poprawia czynności wydzielnicze wątroby, trzustki i jelit, - pobudza trawienie, - zapobiega skurczom mięśni gładkich, - zapobiega kolkom, - hamuje procesy fermentacyjne i gnilne w jelitach. - niszczy drożdżaki i bakterie, Glistnik jaskółcze ziele zażywany w mieszankach może przyczynić się do zmniejszenia średnicy kamieni żółciowych. Poprzez wpływ żółciotwórczy i żółciopędny zapobiega zaleganiu i zastojom żółci. Przeciwdziała wytrącaniu się złogów żółciowych. Jest pomocny w leczeniu stanów zapalnych: dróg żółciowych, bańki wątrobowo-trzustkowej, pęcherzyka żółciowego i dwunastnicy. Po zażyciu w dawce wysokiej (150 ml naparu, 15 ml nalewki lub intraktu) - obniża ciśnienie tętnicze krwi, - daje efekt odprężenia i rozluźnienia oraz wyciszenia psychicznego oraz ruchowego. Glistnik w połączeniu z innymi ziołami daje bardzo dobre efekty lecznicze w: - kamicy moczowej i żółciowej, - chorobie wrzodowej, - hemoroidach, - nowotworach (terapie wspomagajce). - nasila działanie przeciwkaszlowe dymnicy i siwca. Hamuje uporczywy kaszel i przykre objawy zapalenia krtani oraz gardła podawany w większych dawkach, w połączeniu z tymiankiem, cząbrem lub macierzanką oraz surowcami śluzowymi (płesznik, ślaz, prawoślaz, żywokost). Glistnik najlepiej łączyć z: - kłączem ostryżu (kurkuma), - zielem rzepiku, - mniszkiem (ziele, korzeń), - boldyną, z - zielem kocanki, - zielem szanty, - zielem karczocha, - nasionami mielonymi ostropestu (sylimaryna), - zielem dymnicy, - zielem dziurawca, - zielem lebiodki - i (lub) zielem cząbru. - berberysem (liść, owoc, kora), - maczkiem kalifornijskim (ziele, korzeń), - siwcem - lepiężnikiem. Glistnik jest stosowany w intensywnej hodowli zwierząt (jako alternatywa dla antybiotykowych stymulatorów wzrostu) i w medycynie sportowej (jako środek poprawiający przemiany aminokwasów i białek, środek czyszczący krew). Preparaty ze świeżego ziela nie poddawane obróbce termicznej mają działanie: - przeciw wrzodowe, - przeciw owrzodzeniom jelit - świeży sok pomarańczowy glistnika, (sok mleczny z wilczomleczów również) niszczy brodawki i nowotwory skórne (konieczne wielokrotne smarowanie), - świeżym sokiem glistnikowym leczono gruźlicę skóry i kłykciny. Przepis na kwas z ziela glistnika wg. akademika Borysa Bołotowa. Pod wpływem tego kwasu (zwanego przez Bołotowa nr 1 gdyż na jego bazie można robić inne wersje zależnie od rodzaju schorzeń na jakie ma działać i użytych ziół) regeneruje się, nie tylko, przewód pokarmowy ale i cały organizm, nabłonek jelita cienkiego pozbywa się soli metali ciężkich/ np. rtęci, ołowiu, talu i bizmutu. Enzymy glistnika wiążą je i pomagają wydalać z organizmu. Ma on również wpływ na patogeny. Składniki: - 3 litry przegotowanej schłodzonej wody, - 1 szklanka cukru; - 1 łyżka stołowa śmietany (kwaśnej, wiejskiej); - 1szklanka ziela glistnika (pokrojonego, świeżego lub suszonego). Dodatkowo: 1 słój o pojemności 3 l 1słoik o pojemności 1 l z zakrętką Gaza Mały, szklany, ciężarek (np. kieliszek do wódki) lub opcjonalnie czarny krzemień 1szkl. cukru Przygotowanie: Do 3 litrowego słoja wlać 2,5 l wody, dodać cukier i wymieszać. Dodać śmietanę i jeszcze raz dobrze wymieszać (najlepiej drewnianą łyżką). Glistnik (wyłącznie ziele) umyć, odsączyć, pociąć i umieścić w woreczku z gazy wraz z obciążeniem ze szkła lub z czarnego krzemienia (krzemień będzie dla kwasu źródłem krzemu). Woreczek z glistnikiem umieścić w słoju z roztworem wody, cukru i śmietany. Uzupełnić wodę tak by słój był pełny. Przykryć naczynie gazą złożoną w 2-3 warstwy i pozostawić w ciepłym i ciemnym miejscu na 3 tygodnie. Po 10 dniach zdjąć z powierzchni kwasu biały pleśniowy kożuch, zamieszać i odstawić ponownie w ciemne miejsce. Jeszcze kilka razy sprawdzić czy powstaje na powierzchni kwasu kożuch i ponownie go usuwać aż przestanie się tworzyć. Po 3 tygodniach kwas powinien mieć przyjemny kwaśno-owocowy zapach, żółto-zielony kolor i oranżadkowy smak. Jeżeli będzie szary o zapachu pleśni należy go wylać, gdyż świadczy to że się zepsuł. Dawkowanie: Ze słoja odlewamy 1 litr kwasu do drugiego słoika, z którego będziemy przez 4 dni go pić, i który będziemy przechowywać w lodówce. Do 3-litrowego słoja (z którego odlewaliśmy kwas) dolewamy 1 litr przegotowanej, przestudzonej wody z rozpuszczoną 1/3 szklanki cukru. Tak uzupełniony kwas odstawiamy na swoje miejsce do ponownego fermentowania na 4 dni. Przez 4 dni będziemy pić ten kwas, który odlaliśmy do litrowego słoika. Pijemy go 30 min. przed jedzeniem 3 razy dziennie zaczynając od jednej łyżki stołowej i stopniowo zwiększając ilość do 100 ml (około ½ szklanki). Gdy dojdziemy do 100 ml przestajemy zwiększać dawkę (nie przekraczamy dawki 100ml ). Przez 2 tygodnie pijemy kwas 3 razy dziennie.Potem pijemy jeszcze przez 1 miesiąc ale tylko 1 raz dziennie ( 100 ml o wybranej porze/obiad, śniadanie, kolacja/) i również 30 min. przed jedzeniem. Po wypiciu odlanego kwasu z litrowego słoika znów nabieramy do niego kwasu z dużego słoja i uzupełniamy płyn wodą z cukrem w tych samych proporcjach co poprzednio. Tą procedurę możemy powtórzyć 4 razy a potem musimy wymienić woreczek z jaskółczym zielem ( włożyć świeże ziele). Intrakt glistnikowy: (przepis ze strony dra Henryka Różańskiego) 1 część świeżego zmielonego ziela lub korzeni zalać 5 częściami 40-50% gorącego alkoholu, odstawić na 7 dni; przefiltrować. Stosować 2-3 razy dziennie po 5-10 ml w 100 ml wody. Zewnętrznie do pędzlowania chorych miejsc (w stanie nierozcieńczonym); - bolesne nadżerki w jamie ustnej, - polipy, - opryszczka, - liszaje i liszajce, - czyraki, - kłykciny, - brodawki, - owrzodzenia, - wypryski, - zmiany toczniowe, - zmiany łuszczycowe po rozcieńczeniu: 1 łyżka na 200-220 ml wody przegotowanej: - do okładów, - płukanek, - przemywania skóry. BHP czyli środki ostrożności Glistnik jaskółcze ziele jest bardzo cenną rośliną i warto wiedzieć o jego istnieniu i niezwykłych właściwościach (działanie anty nowotworowe, przeciwbólowe, oczyszczające, uspokajające itd.). Przy zbyt dużych dawkach i zbyt długim stosowaniu mogą wystąpić niepożądane reakcje organizmu: biegunki, nudności, różnego rodzaju dolegliwości żołądkowe, bóle brzucha, skurcze przewodu pokarmowego. Przyjmowanie zbyty dużych dawek glistnika, może np. doprowadzić do problemów z nietrzymaniem moczu, senności, ospałości oraz zaburzeniami świadomości. Nie powinny go stosować kobiety w ciąży (co dotyczy właściwe prawie wszystkich ziół), osoby, które mają chorobę wrzodową i jaskrę. Jeżeli będziesz mieć wątpliwości poradź się specjalisty. Więcej informacji na temat tego ziółka możecie znaleźć na stronach dr-a Henryka Różańskiego, na które ja również często zaglądam: http://luskiewnik.strefa.pl/chelidonium.html http://rozanski.li/1183/chelidonii-herba-jako-surowiec-farmakopealny-i-lek/ DRODZY CZYTELNICY Jeśli poszukujecie interesujących Was treści, to zapraszam do mojej biblioteki. http://ziolawglowie.blogspot.com/2023/02/biblioteka.html Wystarczy wejść do niej, w wyszukiwarkę wpisać interesujące Was hasło a w mig otworzy się poszukiwany artykuł. Jeśli go tu nie znajdziecie to proszę napiszcie mi o tym w komentarzach a ja postaram się możliwie szybko odpowiedzieć Wam na wasze pytanie. Jeśli chcielibyście by na tym blogu ukazał się post na temat bardzo was interesujący to również proszę o Wasze sugestie w komentarzach. Pamiętajcie że bardzo cenię sobie Wasze opinie o moich postach. Stanowią one bardzo silną motywację do wyszukiwania coraz ciekawszych tematów związanych z naturoterapią, samoleczeniem, oraz szeroko rozumianą profilaktyką pro zdrowotną.
Żywokost żywi kości i goi kości (jak często powtarzała polska zielarka Stefania Korżawska). Jest stosowany w medycynie ludowej od wieków, przede wszystkim w problemach z tkanką kostną (choroby kręgosłupa, stawu biodrowego, kolan, bóle reumatyczne, rwa kulszowa, złamania, zwichnięcia, stłuczenia). To nie jest wszystko co potrafi zdziałać żywokost. Doskonale się sprawdza w stanach zapalnych ścięgien i zakrzepowym zapaleniu żył. Zawiera miedzy innymi; allantoinę pobudzającą tkanki do regeneracji i działającą przeciwzapalnie, garbniki, substancje śluzowe, polifenole i auksyny – hormony roślinne, stymulujące wzrost roślin, które mają silny wpływ na łatwe tworzenie nowej tkanki i szybkie leczenie ran. Nalewka z żywokostu regeneruje i napina pomarszczoną skórę (szczególnie skuteczna na zmarszczki wokół oczu). Stało się tak że żywokost popadł w niełaskę polskich urzędników z powodu alkaloidów pirolizydynowych, które są toksyczne. W rzeczywistości w żywokoście jest ich mało i tak naprawdę mogą zaszkodzić tylko po spożyciu ogromnych ilości tego zioła. Niestety urzędnicy w to nie uwierzyli i wycofali leki do stosowania wewnętrznego, zawierające żywokost, czyli np. syrop żywokostowy doskonały przy nieżycie gardła, suchym kaszlu, chrypce, zapaleniu oskrzeli. Na szczęście syropy i wywary możemy zrobić sobie sami. To nic trudnego. Żywokost to roślina pospolita; rośnie nad brzegami wód, na mokrych łąkach i polanach, w lasach, na pastwiskach, na ugorach; lubi gleby wilgotne żyzne, choć nie zawsze na takich występuje. Surowcem zielarskim jest korzeń i kwitnące ziele żywokostu (kwitnące wierzchołki pędów z liśćmi). Korzeń jest wartościowszy od ziela - jeżeli chodzi o złamania kości, nieżyty układu oddechowego i chorobę wrzodową. Młode ziele (listki) żywokostu można przygotować do jedzenia jak szpinak z czosnkiem. Ma dużą wartość odżywczą i wzmacniającą. Suche ziele pobudza gojenie ran i wyprysków i działa żółciopędnie. Herbatka z ziela działa rozkurczowo na przewód pokarmowy. Korzenie wykopujemy wiosną i jesienią. Suszymy umyte i pokrojone w piekarniku ogrzanym do temp. 45-50°C lub w suszarce do warzyw. Ziele lub same górne pędy z kwiatami suszy się podobnie jak korzenie lub w przewiewnym, zaciemnionym pomieszczeniu. Należy je powiesić luźno na sznurku żeby się nie zaparzyło. Lista leczniczego zastosowania żywokostu jest imponująca. Okłady z wywaru i odwaru z korzeni żywokostu są skuteczne w leczeniu - wyprysków - stanów zapalnych skóry. Okłady na oczy pomocne w leczeniu: - zmęczenia, - cieni, - worków pod oczami, - zespołu suchego oka, - zapalenia spojówek i białkówki, Sprawdza się w leczeniu następstw pękających naczyń włosowatych w oku. Przemywanie skóry wywarem leczy: - suchość skóry, - usuwa przebarwienia po trądziku, - łagodzi trądzik różowaty, - likwiduje zaczerwienienia po trądziku. Wywar żywokostowy bywa stosowany w leczeniu atopowego zapalenia skóry. Wyciągi z żywokostu działają: - przeciwkaszlowo, - osłaniająco, - powlekająco, - przeciwzapalnie, - zmiękczająco, - przeciwwrzodowo, - rozkurczowo, - gojąco, - przeciwkrwotocznie, - wzmacniająco, - żółciopędnie; - przeciwropnie - regulująco na wypróżnienia i metabolizm; - przyśpieszająco na regenerację nabłonka, mięśni, kości i skóry właściwej. - pojędrniająco na skórę, - przeciwzmarszczkowo, - na skórę oczyszczająco, nawilżająco i odżywczo. Wskazania do stosowania żywokostu: - złamania kości, - zapalenie okostnej, - zapalenie stawów i ścięgien, - zapalenie gardła, - zapalenie płuc, krtani, tchawicy i oskrzeli, - chrypka, - zaniemówienie z powodu ostrego stanu zapalnego strun głosowych, - kaszel, - katar, - zgaga, - przeziębienie, - choroby zakaźne typu grypy, anginy i odry, - choroba wrzodowa, - nieżyt żołądka i jelit, - niestrawność, - zaburzenia trawienia, - biegunka, - zaparcia, - hemoroidy, - czerwonka, - sprue (psyloza), - ból brzucha, - nadkwaśność treści żołądkowej, - zażywanie leków, które mogą uszkodzić śluzówkę przewodu pokarmowego, - choroby skórne i włosów, - nieżyty układu moczowo-płciowego, - kamica moczowa, - choroby alergiczne, - osłabienie, - suchość skóry, - wągry, - ropnie, - strupy, - wszelkie rany, - nadżerki, - owrzodzenia, - pryszcze, - oparzenie, - upławy, - stany zapalne jamy ustnej, - stany zapalne warg sromowych i pochwy, - spierzchnięte wargi, - rozpadliny skórne, - żylaki, - odleżyny, - odparzenie, - wrastający paznokieć, - wypryski, - rogowacenie starcze, - suchość, - wypadanie, rozdwajanie i łamliwość włosów, - uszkodzenie włosów zabiegani fryzjerskimi, - łupież tłusty i suchy. Olej żywokostowy stosować do przemywania skory cienkiej, delikatnej, wrażliwej, suchej i ze stanami zapalnymi. Leczenie zewnętrzne należy zawsze połączyć z leczeniem wewnętrznym! OLEJ ŻYWOKOSTOWY STEFANII KORŻAWSKIEJ (maceracja na gorąco) Składniki:500 ml oleju rafinowanego (oliwa z oliwek) 100 g rozdrobnionego korzenia żywokostu słoik litrowy z zakrętką Przygotowanie: Do litrowego słoika wlej olej i rozdrobniony korzeń żywokostu. Zakręć słoik i wstaw do większego garnka z wodą, tak, jak do pasteryzacji. Zagotuj wodę w garnku i natychmiast zmniejsz ogień. Gotuj na bardzo małym ogniu jeszcze przez godzinę. Po tym czasie wyłącz, zamieszaj w słoiku i zostaw w gorącej wodzie. Niech olej wyciąga składniki z żywokostu. Rano znowu podgrzej olej z żywokostem i podgrzewaj kolejną godzinę, zostaw w garnku, przecedź przez sitko i złożoną gazę lub filtr do kawy. Możesz dodać do oleju łyżeczkę maceratu garbnikowego – dla dłuższej trwałości. To jest maceracja na gorąco – robimy ją, gdy szybko potrzebujemy leku. OLEJ ŻYWOKOSTOWY (maceracja na zimno) Składniki:500 ml oleju rafinowanego (oliwa z oliwek) 100 g rozdrobnionego korzenia żywokostu słoik litrowy z zakrętką Rozdrobniony korzeń żywokostu wrzuć do słoika, zalej olejem i przez 2 tygodnie olej będzie spokojnie wyciągał związki lecznicze. Codziennie potrząśnij słoikiem. Później przecedź macerat, dodaj maceratu garbnikowego. Maceracja na zimno jest trwalsza. Jeśli zrobisz macerację na oleju lnianym to jego ważność będzie wynosiła około 3 miesięcy, jeśli na jakimkolwiek oleju rafinowanym, jego ważność będzie wynosiła rok czasu. Jeśli robisz macerację olejową dłuższym sposobem, to lepiej ją robić na suchym korzeniu żywokostowym, macerat olejowy na świeżym korzeniu szybciej się psuje. Ważnym jest przy robieniu maceratu, żeby dokładnie przecedzić olej i dla pewności, by nie rozwijały się nam grzyby i bakterie, dodać do gotowego oleju kilka kropel olejku z drzewa herbacianego lub pichtowego lub maceratu garbnikowego. ODWAR Z KORZENIA LUB ZIELA ŻYWOKOSTU (zgodnie z zaleceniami dr H. Różański): 4 łyżki korzeni lub 2 łyżki ziela 2 szkl. wody Odwar można osłodzić miodem. Przygotowanie: Korzeń lub ziele zalać wodą i gotować 10 minut; odstawić na 10 minut; przecedzić. Uzupełnić brakującą ilość wody ta by były 2 szklanki. Dawkowanie: Pić 4-6 razy dziennie po 50-100 ml; dzieci ważące 10-15 kg - 15 ml, 20-25 kg - 25 ml, 30-35 kg - 40 ml, 40-45 kg - 50 ml, 4-6 razy dziennie. OCET ŻYWOKOSTOWY Świeże ziele żywokostu zalać na 7 dni octem spożywczym (np. jabłkowym). - Stosować na obrzęk nóg, pocące się stopy i stłuczenia. - Okładać krwiaki i miejsca uderzone. - Zmywać pocące się stopy. - Kąpiel nóg w wodzie z octem żywokostowym usuwa objawy zmęczenia i opuchlizny, np. po dłuższym chodzeniu i staniu. - Włosy płukane w wodzie z dodatkiem octu żywokostowego stają się lśniące i miękkie. - Ocet żywokostowy zmiękcza zrogowaciałe podeszwy stóp i stwardniałe paznokcie (kąpiele nóg) oraz zrogowaciałe wały paznokciowe. - Octem żywokostowym płukać jamę ustną (1 łyżeczka na pół szklanki wody) przy pleśniawkach i bolesnych nadżerkach w jamie ustnej oraz zapaleniu dziąseł po wizycie u dentysty. PROSZEK Z ŻYWOKOSTU Proszek żywokostowy wykonujemy, po prostu, mieląc suchy korzeń na pył. Zażywamy go 3-4 razy dziennie po 1 płaskiej łyżeczce, dobrze popijając. Można użyć go również jako zasypkę leczniczą. Do zażywania wewnętrznego na każdą łyżeczkę proszku żywokostowego dać 1 łyżkę miodu i pół łyżeczki gliceryny następnie dokładnie wymieszać. Zażywać 3-4 razy dziennie po 1 łyżce. WYCIĄG GLICERYNOWY Z ŻYWOKOSTU Składniki: 1/2 szkl. świeżego lub suchego korzenia 300 g gliceryny; Przygotowanie: Korzeń żywokostu zalać gliceryną i wytrawiać 7 dni; przecedzić. Dawkowanie: Zażywać 1-2 razy dziennie po 1 łyżce zmieszanego z 100 ml soku cytrynowego lub innego. Stosować przy zaparciach połączonych z zaburzeniami trawiennymi i bólami brzucha. SYROPEK ŻYWOKOSTOWY (wg. dr-a H. Różańskiego) Składniki: 4 łyżki suchego korzenia zalać 2 szkl. wody 100 ml miodu 1/2 szkl. cukru sok z jednej cytryny 30 gram gliceryny Przygotowanie: Korzeń zalać wodą i gotować 10 minut; przelać przez gazę i nie uzupełniać brakującej ilości wody. Do wywaru wlać miód, wsypać cukier i mieszać aż do rozpuszczenia oraz połączenia składników. Na końcu dodać sok z cytryny i glicerynę i dokładnie wymieszać. Dawkowanie: Zażywać 4-6 razy dziennie po 1 łyżce. Przed zażyciem wstrząsnąć. Przechowywać w chłodnym miejscu. KRZEMIONKOWY WYWAR Z KORZENIA ŻYWOKOSTU Wywar z korzenia można pić kilka razy dziennie po 100-150 ml. Korzenie zagotować i odstawić pod przykryciem na 30-40 minut, aby śluzy przeszły do wody, przecedzić. Gdy pogotujemy je kilka minut uzyskamy odwar bogaty w krzemionkę. NAJPROSTSZA MAŚĆ Z ŻYWOKOSTU Po wyrwaniu korzenia z ziemi, oczyszczamy go, myjemy i rozbijamy młotkiem. Uzyskaną papkę kładziemy na gazę i zakładamy na bolące miejsce. Najlepiej zrobić to wieczorem i pozostawić na noc. INNA WERSJA MAŚCI Kupić suszony żywokost w sklepie zielarskim, zalać niewielką ilością wody. Pogotować na małym ogniu około 20-30 min. Wystudzić i zmielić w maszynce lub blenderze. Rozsmarować na bawełnianej szmatce, przyłożyć do chorego miejsca, owinąć folią spożywczą żeby nie przeciekało, zawinąć bandażem zwykłym lub elastycznym w zależności od rodzaju urazu. Zmieniać opatrunek kilka razy w ciągu dnia. INNA MAŚĆ Z ŻYWOKOSTU Składniki: 100 ml alkoholu 40% 250 ml zmielonego korzenia żywokostu 250 ml gliceryny 500 ml tłuszczu Przygotowanie: Wykopać i oczyścić korzeń żywokostu, a następnie drobno go zmielić w blenderze lub maszynce do mięsa ewentualnie stłuc młotkiem. Tak przygotowany surowiec skrapiamy alkoholem 40% (około 100 ml alkoholu na 250 ml żywokostu) i po 1/2 godziny zalać gliceryną (250 ml). Otrzymany glicerat odstawiamy na 1 miesiąc. Po miesiącu glicerat odcedzamy i mieszamy w kąpieli wodnej z bazą tłuszczową (może to być smalec, gęsi tłuszcz, ale również masło shea czy wazelina kosmetyczna). Maść z żywokostu działa przeciwbólowo, przeciwzapalnie, przeciwobrzękowo i przyspiesza regenerację tkanek. Oprócz alantoiny żywokost zawiera mikroelementy i witaminy, kwasy organiczne oraz saponiny, które wzmacniają jej działanie. MIESZANKA ZIOŁOWA Z ŻYWOKOSTEM NA ARTROZĘ Składniki: Korzeń żywokostu 20 g Liść pokrzywy 20 g Korzeń czarciego pazura (hakorośli) 20 g Kora wierzby 20 g Korzeń mniszka 20 g Miód do smaku Zioła wymieszać. 1 łyżeczka mieszanki na filiżankę wrzącej wody. Pić 3 filiżanki dziennie naparu. Dodać miodu do smaku. "Artroza. ... W artrozie, czyli chorobie zwyrodnieniowej stawów dochodzi do zniszczenia chrząstek stawowych i zmian w budowie tkanki kostnej, których efektem bywa tworzenie się osteofitów – wyrośli kostnych ograniczających ruchomość stawu." SZWAJCARSKIE DOUSTNE KROPLE NA ARTROZĘ (receptura dr H. Różański) Nalewka żywokostowa 10 ml Nalewka z kory wierzby 20 ml Nalewka z korzenia mniszka 10 ml Nalewka z ziela pokrzywy 10 ml Nalewki sporządzić ze świeżych surowców (nie suszonych, na alkoholu 40-50%, 100 g surowca na 300-500 g alkoholu). Nalewki wymieszać. przyjmować 3 razy dziennie po 25 kropli. NALEWKA ŻYWOKOSTOWA Korzenie żywokostu dobrze umyte i wyszorowane szczotką pociąć na małe kawałki i napełnić nimi ściśle butelkę aż po szyjkę. Zalać wódką i pozostawić na 14 dni na słońcu lub w pobliżu pieca. Wódka musi zakrywać korzenie. PAPKA ŻYWOKOSTOWA NA OKŁADY Dobrze wysuszone, drobno zmielone korzenie wymieszać w filiżance na papkę z bardzo gorącą wodą i kilkoma kroplami oleju jadalnego (lniany, oliwa z oliwek). Nałożyć papkę na lnianą ściereczkę i ciepłą położyć na chore miejsce, obwiązać. W 1980 r odkryto że żywokost zawiera niewielką ilość alkaloidów pirolizydynowych, które dłużej stosowane mogą uszkodzić wątrobę. Od tego czasu wycofano leki ziołowe zawierające żywokost do stosowania wewnętrznego. Jednak niektórzy zielarze, jak np St. Korżawska i H. Różański uważają, że ilość toksycznych substancji zawartych w odmianach żywokostu lekarskiego jest zbyt niska, by mogły nam zaszkodzić. Zastosowanie zewnętrzne żywokostu nie budzi obaw. LECZĄC RANY NALEŻY PAMIĘTAĆ, ABY MAŚCI NIE STOSOWAĆ BEZPOŚREDNIO NA OTWARTĄ RANĘ. NAJPIERW RANĘ NALEŻY PRZEMYWAĆ ZIOŁOWYMI NAPARAMI np Z NAGIETKA, BABKI LANCETOWATEJ, ARNIKI LUB LIŚCI ŻYWOKOSTU (są o wiele delikatniejsze niż korzeń). NA POCZĄTKU KURACJI MAŚĆ SMAROWAĆ DOOKOŁA RANY, A GDY RANA ZACZNIE SIĘ ZASKLEPIAĆ I NIC Z NIEJ JUŻ NIE BĘDZIE WYCIEKAĆ WTEDY DOPIERO MOŻEMY ZASTOSOWAĆ MAŚĆ NA RANĘ, BY ODBUDOWYWAŁA I REGENEROWAŁA TKANKI.