Nastał sezon, nastało lato, nastał upał. Coś dla mężczyzn napisała już Olof: Męskie nóżki.., a ja wkraczając w tematykę pragnę zaproponować coś dla Pań. Już jakiś czas temu zauważyłam, że prawie na każdej imprezie historycznej, nawet najlepiej ubranie Panie potrafią mieć problem z jednym, a mianowicie fryzurą. Włosy są albo rozpuszczone, albo spięte gumkami w kucyki. Jeżeli któraś ma zrobiony warkocz, bądź dwa, czy nosi chustę to i tak jest to połowa sukcesu. I tu właśnie możemy postawić sobie pytanie, czemu rekonstruując najmniejsze drobnostki na temat stroju, paciorków, noży czy butów, nie potrafimy się do tego odpowiednio uczesać? A przecież przedstawień, czy znalezisk nie jest mało. Kolejnym argumentem za uczesaniem jest strona praktyczna, kobieta przez cały dzień zajmowała się wieloma sprawami, a rozwiane włosy tylko utrudniałyby gotowanie, prace rolne, czy nawet pracę na wrzecionie. Chyba każda współczesna kobieta o długich włosach w upalny dzień związuje je przy gotowaniu, pieleniu ogródka czy innych pracach, czemu więc kobiety średniowiecza miałby robić inaczej? Zacznijmy od noszenia chusty i wiele razy wspominanego Izbornika Świętosława: Innych ikonografii nie będę już powtarzać, a odeślę do artykułu Olof : Słowiańszczyzna Wschodnia - Chusty. Jeżeli chodzi o słowiańszczyznę, możemy także upleść piękne fryzury z dodatkiem ozdób – zausznic, czy kabłączków. Poniżej kilka interpretacji grobów na Rusi przekrojowo XI-XIIw: A tu kilka interpretacji na rysunkach, jak i wśród rekonstruktorek: Teraz kilka słów o Walkiriach i Kobiecie z Elling, żeby kobiety rekonstruujące północne tereny nie miały się jak wykręcić. Jeżeli chodzi o Valkirie mimo kilku znalezisk fryzura pozostaje ta sama, jest to specyficzny kucyk z kokiem zamiast zapięcia. Zacznijmy od Figurki Valkirii z VIIIw znalezionej na wyspie Fionia w Południowej Danii. Długie włosy zgarnięte w kucyk, przy nasadzie głowy zaraz przeplecione. Filmik o znalezisku Walkiria z Danii Oraz przestawienia: Znaleziska pochodzące ze Szwecji , z takim samym uczesaniem: Birka: Olandia: Stara Uppsala: Tuna: Nieznana miejscowość: Uppåkra: Na jednym zdjęciu po kolei Tuna, Birka, Sibble i Klinta: Gotlandia: Urnes: Mała interpretacja fryzury: Trochę różniąca się wyglądem jest Walkiria z Danii, z dwoma kokami po bokach, być może zrobionymi z warkoczy : Do uczesanie stosowane były także tkane przepaski. Tu ciekawy artykuł o wzorach z grobów w Anglii Metallic trims oraz Women's Headcoverings in North-Western Europe in the Viking Age Czaszki pokazujące umiejscowienie tkanych przepasek, Birka: Ciekawa fryzura widnieje także na przedstawieniu Oseberg: Kobieta ma przedziałek pośrodku głowy, następnie włosy związane są w jeden lub kilka warkoczy, które następnie zwinięte są w kok. Nakrycia głowy to nie tylko słowiańszczyzna, znalezione są także czepki w Birce, Dokkum, Dublinie, czy Yorku. Czepki były uszyte z wełny, lub jedwabiu. Był też wyposażony w sznureczki, do wiązania pod brodą. Na sam koniec zostawiłam znalezisko najfajniejsze, choć trochę odległe datowaniem - Kobieta z Elling odkryta w 1938r na bagnach. Była to kobieta w wieku około 25 lat, a na podstawie badań z użyciem izotopu węgla prawdopodobnie została powieszona około 280 lat przed narodzinami Chrystusa. Włosy zachowały się w bardzo dobrym staniem, były bardzo zadbane, uczesana była w warkocz zaczynający się na środku głowy, aż do szyi, zakończony węzłem. Czerwona barwa włosów wynika z otoczenia wody darniowej. Jej włosy nie były ciemniejsze, niż mężczyzny z Tollund. Włosy były długie na około jeden metr. A teraz mała instrukcja na stworzenie takiej fryzury – zaczynasz od regularnego warkocza od czubka głowy, następnie rozdzielając pasma od dolnej linii włosów dzielisz go na 7 części i dalej uplatasz jaki warkocz. I łączysz do górnej części włosów, luźne pasma łączą się w dwa poskręcane pasy. Dla ułatwienia kilka zdjęć i wizualizacji fryzury: Interpretacje: Znaleziskami doskonale zachowanych włosów może pochwalić się również księżniczka Bathylda VIIw. Miała długie blond włosy, które zostały zebrane do jednego punktu na karku, a następnie podzielone na dwie częsci. Włosy nie były splecione, ale zawinięte w sznurku jedwabnym w kolorze żółtym, czerwonym i zielonym. Znalezisk jak i przykładów jest wiele, dlatego też proszę Was kochane rekonstruktorki, aby wszelkie gumki do włosów zniknęły, a długie rozwiane włosy noszone były przez młode dziewczynki, a Wy do waszych sukni dodały również odpowiednie fryzury i nakrycia głowy. Chciałabym także baardzo podziękować Olof, za dodatkowe materiały :D. Źródła: http://tollundmanden.dk/Ellingkvinden.asp http://ekstrabladet.dk/nyheder/videnskab_og_teknik/article1928354.ece http://www.tv2fyn.dk/article/397092:Fynbo-finder-lille-krigerkvinde-af-soelv-fra-vikingetiden http://members.ozemail.com.au/~chrisandpeter/trmain/tr1main.html http://znaleziska.org http://www.pinterest.com/ http://scienceblogs.com/aardvarchaeology/2013/01/07/valkyrie-figurine-from-harby/ http://alfalfapress.com/suvia/?p=138 http://www.vikingage.org/wiki/index.php?title=Caps,_Scarves,_Hoods_and_Hair_nets http://www.vikinganswerlady.com/hairstyl.shtml