Narcisme is als begrip in het leven geroepen voor hou-vast, om te kunnen omgaan met iets wat we niet begrijpen.  Er zijn definities van te v...

De grote Molenbeekwandeling staat garant voor 11.3 km rust, mooie natuur, prachtige panorama's en zelfs een tikkeltje kunst in Mollem.

De bestaande infrastructuur is al even aan vervanging toe. Naast de tand des tijds maakt ook de ophoging van het strand een nieuw clubhuis noodzakelijk.

haren van de zeis - Winterswijk

Naast de zichten, vormde de oriëntatie een essentiële parameter hoe het ontwerp zicht vormde. We hebben de mooie zichten als het ware omarmd, het zicht op de aspergevelden hebben we ons van afgesloten.

Genieten van prachtige zichten op deze 6 uitkijktorens in de Belgische Kempe n.

Tijdloze architectuur binnen een landschappelijk kader waar de juiste zichten uitgelicht worden. Moderne nieuwbouw te Gits...

Langsheen het klotsende water wandelen van Trôs-Maret. Een avontuurlijke wandeling over rotsen en grindpaden met prachtige zichten.

Paper critters is een app die ontwerpen en 3D zichten in elkaar laat lopen met creatief zijn. Heel leuk om met kinderen aan de slag te gaan rond aanzichten.

Deze eengezinswoning richt zich maximaal op de achterliggende tuin en de zichten rondom dankzij grote glaspartijen, dorpelloze overgangen en overdekte buitenruimtes. Gevelstenen zijn Terca Classo Alverna. Ontwerp is van Blanco Architecten.

The New Shopping Bag van Susan Bijl. In small, medium en Large. Voor meisjes, tieners en moeders. Met zijn modernistische, strakke ontwerp, herkenbare flash streep en de inmiddels honderden kleur variaties, blinken de Susan Bijl tassen duidelijk uit ten op zichten van andere labels en fabrikanten van zak-tassen.

Deze budgetvriendelijke en compacte staalbouwwoning werd gerealiseerd in een landelijke omgeving tussen oude en nieuwe fermettes. Qua vormentaal vindt de woning dan ook meer aansluiting bij de tijd dan bij de gebouwde omgeving. Nochtans is deze woning heel erg ontworpen vanuit de kwaliteiten van de locatie, met name de zichten op de omringende natuur en […]

Een kaal restperceel in een zeer bosrijke omgeving is gelegen tussen 2 fermettes met banale tuin en heeft een ongunstige oriëntatie. Een nieuwe woning wordt achteraan het perceel gesitueerd en het perceel wordt terug bebost. Zo reikt het bos terug tot aan de straat, worden de buurwoningen vanuit de nieuwe woning aan het zicht onttrokken en heeft de woning een betere oriëntatie. Er is binnen de strenge stedenbouwkundige regels gezocht naar een bouwvolume dat opgaat in het bos met een compacte vorm, een kleinschalige aanblik, maar met voldoende ruimte en veel ruimtelijkheid binnenin. Het resultaat is een alzijdig, sculpturaal volume obv. een zeshoekig plan met enkele uitsnijdingen uit het volume (terras en inkom) en een kleine erker. Het zeshoekige grondplan genereert ruimtelijke kwaliteiten op het beperkte oppervlak en er ontstaan binnen een variatie aan zichten en perspectieven op de uitgesproken groene omgeving. Aan het overdekte terras is een open plek in het bos voorzien als zuidgerichte tuinzone, in de vorm van een beperkt grasveld. Aan de straatzijde wordt parkeergelegenheid voorzien, een smal toegangspad leidt naar de woning en het overdekte terras. De gevelwanden, verdiepingsvloer en dakvlakken zijn uitgevoerd in een houtskelet structuur om de woning optimaal te kunnen isoleren met een minimale inname van de beperkte bebouwbare oppervlakte. Eén centrale, ter plaatse gestorte betonnen wand draagt de nok en geleedt de ruimteverdeling. Hij vormt de sterke ruggengraat van de kleine woning die verder een lichte invulling kreeg. De gevels en de dakvlakken zijn afgewerkt met houten shingles. De ramen, dagkanten en inpandige vlakken zijn uitgevoerd in zwartgebeitst hout. De woning profileert zich als een overmaatse boshut die opgaat in de bosrijke en schaduwrijke omgeving.

Dé belangrijkste reden voor ons reisje naar Trier was het plan om een spannende boswandeling te maken in ietwat wildere bossen dan de bossen en parken die we gewoon zijn. Het bleek de mooiste wandeling de ik ooit maakte. Mijn lief was zoals gewoonlijk goed voorbereid en had weet van een toffe wandelroute doorheen een kloof met de wat sinistere naam de 'Teufelsschlucht' in de buurt van Echternach.  Die wandeling zouden we gaan doen.  Vlakbij de start van de wandeling ligt een een dinosauruspark . Daar parkeerde mijn lief zijn auto.  De dino's lieten we aan ons voorbij gaan. Als je op stap bent met klein grut wordt een bezoek aan dat park wellicht enthousiast onthaald. Maar wij hadden meer zin in natuur. Omdat hij me een beetje kent had hij me al weken op voorhand vermanend toegesproken dat ik écht zou moeten doorzetten en niet mocht terugdraaien als ik het te eng zou vinden.  Hij verwees daarbij naar die keer toen we in Eupen gingen wandelen en ik niet verder durfde op een paadje naast een diepe afgrond .  Dat maakte natuurlijk dat ik al op voorhand schrap stond voor een portie enge dingen.  Maar de wandeling begon via een mooi doch doodgewoon bospad. En toen zagen we opeens een trap verdwijnen in de diepte. Dat bleek het beginpunt van wandelroute '8' die we zouden gaan doen.  Aan de duivelskloof kan je verschillende wandelingen doen, de 1 al wat langer dan de andere. Wij besloten een stuk van de '8' te doen, een wandeling die letterlijk in de vorm van een 8 loopt.  Met lichtelijk klamme handen maar ook erg nieuwsgierig daalde ik de trap af naar de kloof onder me.  We wrongen onszelf hier en daar door gaten en spleten en 1 klein ogenblikje kwam inderdaad de neiging in me op om om te draaien.  Maar ik zette door en werd daarvoor beloond met de schoonste natuurwandeling die ik ooit maakte.  Ik dacht dat we een kloof door moesten en de wandeling daarna op een gewoon bospad verder zou lopen, maar dat was een verkeerde inschatting.  Deze wandeling bestaat namelijk van het begin tot het einde uit geklauter over stenen, dikke boomwortels, doorheen gaten tussen rotsen en over smalle paadjes naast ravijnen (maar mét een leuning! dan durf ik het wel ... ). En deze wandeling loopt ook van het begin tot het einde doorheen een sprookjesachtig landschap vol imposante rotsen en kronkelige knoestige statige bomen, allemaal overgroeid  met een laagje zacht felgroen mos .  Hier en daar leken de rotsen figuren uit spannende verhalen: ik zag slapende trollen, groengekapte punkers en betoverde wezens verstopt in de vormen van de stenen. (zie je ze ook op de foto's hieronder?) Het pad overzien kon niet want het kronkelde doorheen dalen en hellingen en langs hoekige rotswanden en achter elke bocht werden we weer getrakteerd op adembenemende zichten.  Het was best een pittige wandeling, maar mijn lichaam werkte goed mee. Ik werd bovendien extra gemotiveerd om door te zetten toen ik een kleuter van een jaar of 3 tegenkwam die elke rots die ze passeerde nog eens extra wilde beklimmen.  Het was een feest om dat kind enthousiast en vooral onvermoeibaar te zien klimmen.  Wij deden deze wandeling in een natte zomer op een (gelukkig) droge dag. Dat zorgde er ongetwijfeld voor dat het bos rondom ons groener was dan in hete zomers. Ook natte zomers kunnen voordelen hebben... De wandeling vraagt een voortdurende concentratie. Onoplettendheid kan hier namelijk makkelijk leiden tot een val of het omslaan van een voet. Dat maakt ze extra vermoeiend maar ook extra boeiend. Af en toe pauzeerden we even en zetten we ons op een rots (hopelijk waren dat gewone rotsen en geen slapende trollen!) om de omgeving nog beter in ons op te kunnen nemen. .  Na een tijdje bereikten we na heel wat klimwerk wéér een gat waar we door moesten om  vervolgens alwéér af te dalen om daarna alwéér terug omhoog te kunnen en toen besloten we allebei dat het goed was geweest.  het driehoekig gat waar we weer door moesten en waar we besloten dat het goed geweest was ... Ons concentratievermogen begon af te kalven en we werden wat te moe en dus zetten we onze stapschoenen de andere richting uit.  We gebruikten onze overgebleven energie om via een ander deel van het achtvormig pad terug naar de auto te stappen. Aan het begin (tevens eind)punt van deze wandeling staat een bezoekerscentrum waar je info kan krijgen over de omgeving, wat prullaria kan kopen en een drankje of hapje kan nuttigen.  Op de website van dit bezoekerscentrum vind je ook meer info over de verschillende wandelingen.  Deze wandeling was een ervaring waar ik bewust nog regelmatig aan terugdenk omdat ze zo mooi was.  Wil je ze ook eens doen? Zorg dan wel voor stevige schoenen. Als je echt slecht te been bent zoek je beter een ander wandeling uit.  Meer blogartikelen over Trier via deze tag. Meer blogartikelen met natuur in de hoofdrol...