Terracotta krijgers zijn verkrijgbaar in twee kwaliteiten 'A' & 'B'. De 'A'-kwaliteit wordt gesculpteerd met kwaliteitsklei, is veel fijner afgewerkt, wordt
Netflix heeft de trailer vrijegegeven voor de serie Maya en de Drie Krijgers (originele titel Maya and the Three). Bekijk deze hieronder.
World Wildlife Fund - The leading organization in wildlife conservation and endangered species.
I'm feline alright! HubCat. Detail of hubcap sculpture. #cat #cats #sculpture #art #recycled #upcycled #reclaimed
Vili, Probably early to mid-19th century
Al zolang er mensen bestaan, vertellen ze elkaar verhalen. Verhalen over hoe de aarde en de hemel zijn ontstaan, hoe de mensen er zijn gekomen en waarom dieren zijn zoals ze zijn. De rode draad in deze verhalen zijn metamorfosen of gedaanteverwisselingen. Jonge krijgers worden vogels, zeehonden worden vrouwen en meisjes van sneeuw worden wolken. Sassafras De Bruyn vertelt en
Het ultieme boek over rouw en verdriet, meer dan 10.000 exemplaren verkocht!Als we rouwen en verdriet hebben, hebben we geen nood aan een vermanend vingertje, aan clichés, aan opmerkingen dat we ons verlies moeten verwerken, loslaten of een plaats geven. Er wordt van ons verwacht dat er binnen zo kortmogelijke tijd een eindpunt komt aan onze rouw, dat het overgaat. In de praktijk blijkt dat we net niet loslaten maar een zoektocht starten naar een andere vorm van vasthouden of verbinden.Rouw houdt nooit op, maar ontvouwt en ontwikkelt zich in de loop van ons leven en maakt deel uit van wie we zijn. We hebben het recht om te rouwen, op onze eigen manier, bewegend tussen kwetsbaarheid en kracht. Zelfs als je de pijn van een ingrijpend verlies levenslang met je meedraagt, hoeft dit geenszins in te houden dat je minder gezond en minder veerkrachtig bent.In dit baanbrekende boek wordt een aantal maatschappelijke mythes over rouw ontkracht. De auteurs hebben gegevens uit het meest recente wetenschappelijke onderzoek samengebracht met ervaringen uit hun praktijk als psychotherapeut en rouwtherapeut. Theoretische inzichten en concrete praktijkvoorbeelden worden afgewisseld met verhalen die raken tot in de ziel. Dat alles maakt van dit boek een mild boek over rouwprocessen, met veel respect en erkenning voor de ‘gekwetste krijgers’ die dag na dag ingrijpend verlies in hun leven moeten meedragen...‘Een boek waaruit veel liefde, mededogen en vooral bemoediging spreekt. Wat een verademing om niet dat wijzende vingertje te voelen!’ – Mama van Tim, gestorven toen hij 14 was‘Duidelijk, helder en tegelijk met veel compassie geschreven.’ – Dr. Riet Fiddelaers-Jaspers, verliesdeskundige‘Belangrijke kennis over rouw en aangrijpende verhalen van echte mensen.’ – Prof. dr. Paul Boelen, Universiteit Utrecht
Een museum vandaag. Een héél sfeervol. Propvol mooie beeldhouwwerken... Ik kende meneer Emile-Antoine Bourdelle niet. Maar ik had op instagram bij andere Parijsliefhebbers geregeld schoon foto's gezien van zijn atelier en zo belandde musée Bourdelle op mijn te-doenlijstje. Musée Bourdelle is gevestigd in de oorspronkelijke woning en atelier van de kunstenaar wiens werken er nu bezichtigd worden. En ik vond het gebouw en zijn tuinen alleen al heerlijk. Met als hoogtepunt het atelier met hoog plafond, fantastische vloer, donkere muren en grote ramen. Uitkijkend op een binnentuintje waar ge in kunt wandelen omdat het zo lang was. En dan was er nog een enorme hal waarin een aantal van de reusachtige kunstwerken van deze artiest tentoongesteld staan. Van de werken die er stonden viel me op dat ze zo reusachtig waren. Al kan ik niet zo goed inschatten of ze écht buitenproportioneel groot zijn. Er staan namelijk op alle pleinen en in alle parken grote beeldhouwwerken. Toch viel bij deze werken vooral hun enorme omvang op. Ik vermoed dat dat ook te maken heeft met de plaats waar ze tentoongesteld staan. In een park of op het midden van een plein komen ze wellicht veel minder majestueus over dan in dit museum. Her en der stonden prachtige enorme krijgers: prachtige mannen en vrouwen, met pronte tieten en brede torso's . Op een binnenplein stond een beeld naast - eigenlijk zelfs eerder in - een boom. Verscholen in het gebladerte was het niet helemaal zichtbaar. Maar ik zag wel genoeg om er van te kunnen genieten. Er was ook dat zeer bijzonder beeld van een centaur met een raar verwrongen hoofd. Dat zag ik in verschillende uitvoeringen doorheen het museum terugkomen; Er waren ook lieflijke wezentjes en paarden en bustes waaronder een flink aantal van Beethoven.... Emile-Antoine Bourdelle was een tijdsgenoot van August Rodin en heeft nog een tijdje voor hem gewerkt. En ik heb met een gelukzalig gevoel zijn werken ontdekt in dit museum. Wil je dat ook eens doen? Dat kan zelfs gratis! adres: Rue Antoine Bourdelle 18 75015 Parijs website Meer Parijsblogs op deze pagina of via deze tag ...